تا دیر نشده ... آتش بس بدهید

وضعیت شکننده‌ای پیدا کرده‌ایم، وضعیتی که ادامه آن می تواند عمود انقلاب را بلرزاند و کار را به جاهای باریک و باریک تر بکشاند. این درست است که بحران تنها میان نخبگان و طبقات فرهیخته و شماری از افراد درگیر در امور سیاسی و اداری کشور است نه میان عامه مردم در شهرستانها، اما به تدریج دامنه این نگرانی ها درحال گسترش بوده و با آنچه شاهدیم و تحریکاتی که می بینیم، و تبعاتی که ممکن است وضعیت فعلی داشته باشد، بیم آن می رود که بیش از پیش توسعه یابد. 

با این حال، و به جز  این بحران که ذهن بسیاری از مشغول کرده، چندین خطر  جدی ایران اسلامی را تهدید می کند که باید به حال آنها فکری کرد:

نخست خطر حمله اسرائیل است که حرف شنوی اندکی از دولت آمریکا دارد و دایما به دنبال تحریک این و آن علیه ایران است. روزگاری اعراب نسبت به حمله به ایران تأمل می کردند و مانعی بر سر این راه و رویه بودند، اما اکنون و در رأس آنها مصر و سعودی، موافق حمله اسرائیل به ایران هستند. اگر چنین اتفاقی بیفید، دولت اوباما قادر به هیچ گونه موضعگیری جز دفاع از اسرائیل نیست. علائم این تحرکات در لبنان و در صحنه سیاست بین المللی آشکار است. دوستانی برای ما در منطقه نمانده و صدای نحس شبکه العربیه که هزار بار از تلویزیون انگلیس بدتر است و همه جهان عرب را علیه ما می شوراند، تقریبا از صبح تا شام یکسره علیه ما بلند است. اینها علائم جدی برای نشان دادن خطر در بیخ گوش ماست. 

بحث تحریمها که تاکنون خسارت های زیادی به ما وارد کرده، همچنان جدی است و ما نباید به مذاکراتی که خودمان هم می دانیم بی نتیجه است، دل خوش کنیم. فرصت ها رو به پایان است و دولت با وجود این بحران جدی و خطرات ناشی از آن، و زمانی که صرف رسیدگی به این بحران دارد،  برنامه ای برای تدارک مشکل تحریم نمی تواند داشته باشد. دل خوش کردن به آمریکای لاتین و حتی روسیه، به طور اصولی کار درستی نیست و نمی تواند تمام مشکلات و مسائل ما را حل کند. برای این کار فکر و عقل نیاز داریم و مهم تر از همه فرصت. این در حالی است که تمام وقتمان صرف نقد کارهای یکدیگر و تعیین تکلیف برای رفقای قدیم و جدید می شود و هر روز تازه تر از تازه به گوشمان می رسد. در اینجا بیش از این که به فکر دشمن باشیم، به فکر اثبات نفاق شماری از یاران سابق هستیم که خود زمانی کارگزار آنان بوده ایم. 

خطر بالا گرفتن برخی از مشکلات قومی در کشور به خصوص در برخی از مناطق همزمان با ادامه بحران در مرکز، جدی است و نشانه های آن از هم اکنون دیده می شود (ترور در سنندج). تجربه نشان داده است که آرامش کشور در مرزها، در صورتی است که تهران در آرامش باشد. اما در صورت ادامه وضعیت موجود که تقریبا هر دو طرف مرتب بر هیزم آن افزوده و با دمیدن باد در افزایش شعله ها تلاش می کنند، احتمال برآمدن مشکلات در مناطق حاشیه‌ای جدی است.

این روزها، بر شمار کانونهای تحریک افزوده شده است، به طوری که انسان می فهمد در نقاط خاصی کسانی مشغول بحران سازی جدی هستند و برای این که از دیگران عقب نمانند، رشته کار را به مرزهای خطرناک می کشانند. مجالس مداحی که اینچنین داغ شده، تنها یک نمونه از صدهاست که گویی نه برای روضه خوانی و احیاء بلکه برای شعله ور کردن آتش فتنه برپا شده است. هتک حرمت های مداوم، دشنام های شگفت و تأسف آور، تیترهای تند و خشن علیه یکدیگر و نیز تهدیدهایی که گاه و بیگاه علیه این و آن عنوان می شود، و مسائل دیگری که لازم نیست اشاره شود، همه در ملتهب کردن اوضاع نقش دارد.

این البته منحصر به یک طرف نیست بلکه گویا هر دو طرف در این زمینه، در حال مسابقه هستند. فقط دیدن تیترهای یک روز سایت ها انسان را دیوانه کرده و آدم های دلسوز را ذوب می کند. چه رسد به آن که کسی بخواهد روزانه این اخبار را دنبال کند. 

مشکل آن است که هر دو طرف نسل انقلاب و به لحاظ تجربی شجاع و حتی زندان دیده‌اند و اگر کسی تصور می کند با تشر زدن می تواند دیگران را خاموش کند در اشتباه است. مشکل را باید ریشه ای از یک سو و با اخلاق حسنه و سکوت و دعوت صادقانه به مصالحه و گذشت حل کرد.

 امروز با توجه به آن که در آستانه مهر ماه هستیم، نیاز به یک آتش بس داریم، و اگر این آتش بس برقرار نشود، دامنه بحران عمیق تر شده و به جایی خواهد رسید که دیگر نقطه بازگشتی وجود نخواهد داشت. در چنان آتشی، تر و خشک خواهند سوخت. 

آنچه اهمیت دارد این است که آتش بس باید از سوی فرماندهی باشد که با قدرت هرچه تمام، با سیاست و کیاست تمام، با بی طرفی، با موضع پدرانه، با تأدیب هر دو طرف، و با خاموش کردن صدای کسانی که از موضع قدرت و با داشتن امکانات بی شمار، خواستار دستگیری این و آن هستند، با جلوگیری از اقدامات تندروانه که دیگران را تحریک کرده و رگ گردن آن را به خروش می آورد، آنان را خاموش سازد.

 امروز بیش از هر زمان دیگر، باید سیاستمداران ما از یک سو و  نیروهای امنیتی کشور و افراد با تجربه برای مقابله با تهدیدات موجود به ویژه تهدید های اسرائیل آماده باشند و لازمه آن این است که با خاتمه این بحران، که هیچ راهی جز ایجاد اعتماد عمومی و رفع تردیدها و دست کم به کار بردن اخلاق حسنه در گفتار و کردار و متانت و عقل در حل و فصل مسائل ندارد، جو آرامی را برای توجه و تمرکز روی کانون های خطر فراهم کنند.

 اینجا باید یادی از حافظ شیرازی کرد که گفت:

مزاج دهر تبه شد بدین بلا حافظ        کجاست فکر حکیمی و رای برهمنی

/ 10 نظر / 19 بازدید

اسرائیل بزرگ به ایران حمله نمیکنه بیخود حرف نزنید اگه میخواست که در همان جنگ با عراق ایران را میزد نه این که به ایران سلاح بده و نیروگاه اتمی صدام را به خاطر ایران بزند اینقدر دروغ به خورد مردم ندهید ایران سرزمین دوم اسرائیل است و برای آنها تقدس دارد مثل عربستان برای شما اگه مموتی چرند نگه و شما سلاح به حماس و حزب اله ندید کسی با ایران کار نداره

اسرائیل بهترین دوست ایران است تنها کشوری که با صدام همکاری نکرد همین اسرائیل است درود بر مردم اسرائیل ملت با تمدن

امریکای لاتین رو اگه نمیدونید برادر من بدانید که اورانیوم داره مثل قزاقستان که مموتی این قدر با فشار و محبت دستشان را میفشارد هر چند اونها از ایران به عنوان یک بازیچه استفاده میکنند دایی جان روسیه هم که دیگه الحمدالله کم نگذاشته برای ما مصر و عربستان برای ما از چاوز و ... جلوتر اند اگه گوشتمونو بخورند استخوانمان را دور نمیریزند ... برادر مسلمانمان انند

سبز

واقعا از این نظام خوشتان میاید که روابط خارجی آن اورانیوم است و به شما و من دروغ میگوید شما تحصیل کرده اید اینترنت هم دارید یک کم بگردید ببینید چه خبره در ضمن تمام این بی نام ها منم و گویا من و چندتا دیگه فقط نظر میدیم بعد از این با نام سبز کامنت میزارم

سبز

لطفا هر کاری دارید انجام بدین هر توهینی هر نقدی دارید هر جا میخواهید باشد نماز جمعه منبر روضه خوانی مجلس صداسیما...دست روی محرم نذارید امام حسین برای ما حرمت داره

سبز

مشکل آن است که هر دو طرف نسل انقلاب و به لحاظ تجربی شجاع و حتی زندان دیده‌اند و ... این مموتی چند ساعت جبهه رفته چند دقیقه تظاهرات قبل انقلاب بوده با کی زندان بوده به چه جرمی.... سیاسی......کلمه به کلمه خط به خط میخونم و جواب میدم

سبز

سوی فرماندهی باشد با بی طرفی،..... کی همون که این نظرش به من نزدیک تره اون دورتره [قهقهه][قهقهه][قهقهه] یک عده ای خونشان ریخته شده حالا ساکت که اسرائیل حمله نکنه مثل این میمونه من بچه شما را بزنم شما اعتراض کنید بگم هیس همسایه ها خوابیدند هر چند گفتم اگه اسرائیل میخواست بزند تا حالا زده بود .... سریع نخوانید بی غرض مینویسم فکر کنید...

سبز

من نمیدونم این دشمن سازی برای چیه اسرائیل اگه میخواست ایران را بزنه میزد این غزه رو که میبینید این قدرت نظامی اسرائیل نیست اگه بخواهید اسرائیل بجنگید با نیروی زمینی که نمیشه کی اجازه میده شما از تو کشورش نیرو بفرستید ... نیروی دریایی شما که ناو نداره زیردریایی نداره منظورم اون اسباب بازی ها نیست ها نیروی هوایی هم که چندتا سوخو 12 و فانتوم 14 و میگ آموزشی که نشد نیروی هوایی نفرمایید ایران 140 که دیگه نمیام اینجا.....

سبز

خوب حالا نیروی نظامی اسرائیل .... زیردریایی اتمی چند عدد بمب اتمی مقداری سوخو 30 با قابلیت حمل بمب اتم بسته به سلیقه شما فانتوم 35 که فقط آمریکا و اسرائیل دارند که ضد رادار ضد موشک ضد حمله هوایی و چندتا ضددیگه....به مقدار دلخواه ضد موشک مخصوص شهاب 3و4و5و...1000 شما را هم دارد این صداوسیما را ول کنید که میگه جنگ 33 روزه [خنده][خنده][خنده] دو روزه که چه عرض کنم دو ساعته هواپیماش تهران رو زده .... اسرائیل قدرت نظامی جهانیه انگلستان فرانسه و آلمان و اتحادیه اروپاشم میتونه بزنه

سبز

سبز باشید سبز باشید سبز باشید سبز باشید سبز باشید سبز باشید سبز باشید سبز باشید سبز باشید سبز باشید سبز باشید سبز باشید سبز باشید سبز باشید سبز باشید سبز باشید سبز باشید سبز باشید سبز باشید سبز باشید سبز باشید سبز باشید سبز باشید سبز باشید