مصائب یک رئیس / فرید الدین حداد عادل

 

 

 

مدیریت سازمان صدا و سیما یکی از پردغدغه‎ترین مشاغل سیاسی کشور است. بخشی از این مصایب را با هم مرور می‎کنیم؛
1- انتظارات و توقعات لحظه‎ای: تلفن همراه رییس سازمان مدام زنگ می‎زند، فلان خبر، جمله آقای مهمان فلان برنامه، ملودی ترانه پایانی سریال بهمان و غلط‎های گفتاری مجریان و اشتباهات آماری و... چهره‎های مختلف زنگ می‎زنند و انتظارات خود، دوستان، گروه سیاسی هم‎سو و حتی اقوام و فرزندانشان را بیان می‎کنند و مطالبه نیز هم.
2- تنوع مخاطب و تکثر تولیدات، آن‎قدر زیاد است که ایجاد توازن و گرایش‎های سیاسی و فرهنگی، چنان پیچیده و زیاد است که صدا و سیما فقط باید مراقب باشد کسی ناراحت نشود. نقد و تمجید و تبیین و دیگر رویکردهای مرسوم نسبت به امور فرهنگی بماند برای بعد؛ شاید وقتی دیگر.
3- در نظام تک‎رسانه‎ای (در بعد صوتی و تصویری)، دغدغه‎های سیاسی پیچیده است. وقتی خبری یک جمله‎ای تنظیم می‎شود، رعایت ملاحظاتی از قبیل مسایل جهانی اسلام، مسلمانان، انقلاب اسلامی و جمهوری اسلامی، ضروری است.
منافع ملی، منافع و توقعات گروه‎ها و جناح‎های سیاسی کشور، دلمشغولی‎ها و حساسیت‎های استانی، شهرستانی و... از جمله چیزهایی است که یک دبیر خبر باید به همه این امور توجه کند تا بتواند جمله‎ای بنویسد و معمولا امور بسیاری از قلم می‎افتد.
5- صدا و سیما، سازمانی بزرگ با ساختار عریض و طویل و نیروی انسانی نسبتا ماهر و تحصیل کرده و با گستره‎ای ملی است. توجه به سه بعد امور فنی، مسایل سیاسی و مقوله تولید، اساسی‎ترین دغدغه‎های مدیر این سازمان است. مشکلات سیاسی سازمان در دوره آقای محمد هاشمی تا حد مطلوبی مرتفع شد. مقوله فنی در زمان آقای لاریجانی، با حضور تیم قدرتمند جهاد خودکفایی فنی مورد توجه قرار گرفت و حالا نوبت، تولید است و ما ادراک مالتولید؟!
6- تولید فیلم و سریال و دیگر برنامه های تفریحی تولیدات تفننی، شاید سخت‎ترین کار این صدا و سیما باشد. مهم نیست دستگاه‎های نظارتی چه می‎خواهند و چه کسی نگران این است که فلان معاون و یا رییس شبکه چه می‎خواهد؟ کار دست کارگردان و عوامل اجرایی برنامه است. انبوهی از ملاحظات و مطالبات در برابر گرایش و میل عوامل تولید بی‎تأثیر است. حالا رییس سازمان چه باید بکند؟!
7- صدا و سیما دانشگاه است. دانشگاهی عمومی. این رأی امام بود. برای اداره این دانشگاه عمومی، مهمترین مسئله رقابت سخت صدا و سیمای ایرانی اسلامی با تولیدات بیش از هزار و 600 شبکه ماهواره‎ای و انبوه فیلم و سریال خارجی است که به آسانی وارد کشور می‎شوند. می‎خواهیم با تولیدات جذاب (جذابیت نفسانی و غیرنفسانی) خارجی رقابت کنیم، ولی این واقعیت به‎شدت آزاردهنده، دامن‎گیر صدا و سیمای ماست که بخشی از تولیداتمان از حیث کیفی توان رقابت ندارد و اگر بخواهیم همه جوانب را به‎طور کامل در نظر بگیریم و (به‎طوری‎که ملاحظات خرد و کلان همه طرف‎های صاحب‎نظر را رعایت کنیم)، شاید در بعضی موضوعات و مناسبت‎ها نتوانیم کاری تولید کنیم. حال مسئول این سازمان، هم باید متولی تولید محصول رسانه‎ای باشد و هم باید به ادبیات رسمی رسانه‎ای کشور پای‎بندی کامل داشته باشد و هم رقابت کند و هم ملاحظات را در نظر بگیرد و هم ...
در حالی‎که اقشار مذهبی همچنان به هنر در انواع مختلفش به چشم لهو و لعب نگاه می‎کنند و موسیقی و سینما و نمایش و بازیگری و... پدیده‎ای مطلوب و مرجح نیست. طبیعی است که رییس این مجموعه در برابر فشار مداوم آنتن برای بلعیدن تولیدات، اعتماد به نفس انقلابی خود و ظرفیت روحی و جسمی لازم برای ایستادگی در برابر امور نامطلوب را از دست بدهد.
8- اگر جای رییس سازمان صدا و سیما بودیم و یا بنا بود برای ایجاد یک صدا و سیمای معقول و محبوب و ارزشی برنامه‎ریزی کنیم، از کجا شروع می‎کردیم؟؟!

/ 1 نظر / 42 بازدید
صادق

سلام حاجی. مطالب قشنگی میذاری تو وبلاگت.موفق و موید باشی. راستی من منتظر جواب آفلاینم هستما یاعلی[گل]