بید

در این دنیای دَرَندَشت
هر چیزی به نحوی بالاخره زندگی می‌کند.
باران که بیاید
بید هم دشمنی‌های خود را با اَرّه
فراموش خواهد کرد.
علی صالحی


/ 4 نظر / 10 بازدید
همسفر

چه عکس زیبایی! یه حس خوبی به آدم میده

همسفر

دویدنِ بی‌پایانِ یکی نقطه بر قوسِ دایره. تا کی؟ باز باید بیدار شوم، بشنوم، ببینم، باور کنم. باز باید برای ادامه‌ی بی‌دلیلِ دانایی تمرینِ استعاره کنم. همه برای رسیدن به همین دایره از پیِ دایره می‌دوند. هی نقطه‌ی مجهول! مرارتِ مسخره! مضمونِ بی‌دلیل! تا کی؟ میز کارم غبار گرفته است رَخت‌های روی هم ریخته را نَشُسته‌ام رویاهای بی‌موردِ آب و ماه و ستاره به جایی نمی‌رسند، شب همان شب وُ روز همان روز وُ هنوز هم همان هنوز ...! من بدهکارِ هزار ساله‌ی بارانم، آیا کسی لیوانِ آبی دستِ من خواهد داد؟ از : سید علی صالحی

همسفر

چقدر این دوست‌داشتن‌های بی‌دلیل ... خوب است مثل همین باران بی‌سوال که هی می‌بارد .... که هی اتفاقا آرام و شمرده شمرده می‌بارد.... از : سید علی صالحی

همسفر

[گل][گل] گل برای همسفر...!