غبار جارو

عالم جليل القدر مرحوم آيت الله نهاوندي رضوان الله تعالي عليه نقل فرمود از سيد جليل مرحوم جزائري رحمه الله عليه فرمود مدتها بود كه چشمهايم ضعيف شده بود روزي براي زيارت عرفه به كربلا مشرف شدم و تحت قبه حضرت سيد الشهدا عليه السلام نشسته بودم كه زوار بيرون رفتند و خدمه در روز دوم و سوم روضه مطهر را جارو مي كردند و غباري از زمين بلند شده بود كه مردم در ميان روضه همديگر را نمي ديدند پس من و جمعي كه در آنجا بوديم گفتين از اين غبارها استفاده كنيم ، امديم ميان غبارها و چشمهايمان را باز و بسته كرديم كه غبار داخل چشم رود .هركس كه با من بود و ضعف چشم داشت وقتي از روضه شريفه در آمديم ديدم چشمهايم نوراني و شفاف و روشن شده است و وقتي از رفقا پرسيدم آنها هم گفتند ما هم چشمهامان نوراني شده است و از آن روز تا به حال هرگز چشم درد نگرفته ام و هميشه از تربت امام حسين مانند سرمه بر چشم هايم مي كشم .